Category Archives: دانشطلب

تراژدی احمدی نژاد؛ هیچ انتخاباتی احمدی نژاد را حذف نخواهد کرد

(نقل از وبلاگ مدرسه‌ی ما)
تراژدی داستانی است که هر دو سوی آن بد باشد، وقتی مسیر یک داستان به گونه ای پیش می رود که سرانجام آن بین دو انتخاب بد منحصر می شود تراژدی اتفاق می افتد، وقتی شاهنامه به گونه ای رقم می خورد که رستم و سهراب بی آنکه همدیگر را بشناسند مقابل هم قرار می گیرند تا یکی دیگری را از میان بردارد یا وقتی هملت بر سر دو راهی ای قرار می گیرد که مجبور می شود عمویش را بکشد یا خیانت او را نادیده بگیرد تراژدی اتفاق افتاده است. مهم این نیست که کدام یک از دو حالت بد اتفاق می افتد، مهم این است که موقعیتی تراژیک به وجود آمده است.

انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری برای منتقدین و دشمنان احمدی نژاد از همین جنس است. دلیلی وجود ندارد که انتخابات پیش رو پایان داستان کسی باشد که در اوضاع اشرافی گری سیاسی پا به میدان گذاشت و شوک های تعیین کننده ای به اقتصاد، سیاست و مدیریت کشور وارد کرد. احمدی نژاد چه انتخاب بشود و چه انتخاب نشود داستان تراژیکی که از زمان مطرح شدن او در شهرداری تهران آغاز شده است ادامه خواهد داشت. با این حساب تصور بازنشستگی یا حذف احمدی نژاد در انتخابات آتی تصوری عجولانه و دور از واقع بینی سیاسی است.

اگر احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری شکست بخورد پا از میدان سیاست بیرون نخواهد گذاشت، او خود را حامل وظیفه ای می داند که در هر صورت و در هر مقام و موقعیتی که باشد آن را پیگیری و مطالبه خواهد کرد، به خصوص اگر در انتخابات رأی قابل توجهی کسب کند یا در دور دوم شکست بخورد این احساس تکلیف در او قوی تر خواهد شد و با عزم بیشتری به پس از دوران ریاست جمهوری نگاه خواهد کرد، دورانی که احتمالا احمدی نژاد و احمدی نژادیها آن را مرحله افشاگری و انتقام کشی از دشمنان «دانه درشت» خود به حساب خواهند آورد. چهارسال ریاست جمهوری و بر هم زدن سنت های جا افتاده فرصت مناسبی برای پی بردن به پشت پرده ها، سوء استفاده ها، رانت خواری ها و فسادهای جاافتاده سیاسی و به دست آوردن گزک های سیاسی از مخالفین بود.

پیش بینی احمدی نژاد شکست خورده در انتخابات دهم کار مشکلی نیست و از آنجا که شکست احمدی نژاد او را به اولین رئیس جمهور چهارساله تبدیل خواهد کرد تصور فریادهای مرده باد و فوران شهوت دشمنی ها و فحاشی ها و تحلیل های یکجانبه بعد از انتخابات هم کار سختی نخواهد بود. دشمنان احمدی نژاد که چهارسال تمام از دست او خون دل خورده اند و هر چه از دستشان برآمده برای مقابله با او انجام داده اند آنقدر دور اندیش نخواهند بود که شادی و پایکوبی شان را برای چندماهی که او پس از انتخابات سر کار می ماند پنهان نگه دارند و طبیعی است که خود به خود عزم و اراده او را برای تلافی جوئی و انتقام کشی بیشتر و بیشتر خواهند کرد.

اینکه احمدی نژاد پس از ریاست جمهوری حزب مخالفی تشکیل بدهد و به طور مستقیم به مبارزه سیاسی ادامه بدهد قطعی نیست اما اینکه از انواع و اقسام روشهای غیر مستقیم و رسانه ای برای نشان دادن واقعیت چهره های سیاسی ای که در طول چهارسال یک روز هم از سنگ اندازی و مقابله با او دست بر نداشته اند استفاده کند کاملا محتمل و معقول است. دولت آینده اگر دولت احمدی نژاد نباشد علاوه بر همه مشکلات باید روی یک جریان منتقد و مخالفت سیاسی هم که اشراف تمام عیاری بر مسائل کشور دارد حساب باز کند. علاوه بر این احمدی نژاد راههایی را در اقتصاد و سیاست خارجی باز کرده است که ادامه دادن آن از هر کسی بر نمی آید. از فردای خداحافظی احمدی نژاد و با اولین خودنمائی ضعیف رئیس جمهور بعدی دلها برای احمدی نژاد و حرکتهای انقلابی او که بی هیچ دغدغه ای دستور تغییرات بزرگ را صادر می کرد و خودش را بی واهمه به بطن مشکلات بعدی می انداخت تنگ خواهد شد.

با همه این احوال احمدی نژاد همچنان بخت اول برای تشکیل دولت دهم است. رقابت با کسی که در مسند ریاست جمهوری قرار دارد و در طول چهار سال چشم و گوش مردم او را به عنوان «رئیس جمهور» شناخته است کار بسیار دشواری است و تنها چیزی شبیه یک معجزه سیاسی می تواند احمدی نژاد را از چهارسال دوم ریاست جمهوری محروم کند.